برای تو برای تو می نويسم که بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است.

تويی که تصور حضورت سينه بی رنگ کاغذم را نقش سرخ عشق می زند در کوير قلبم از تو برای تو می نويسم.

ای کاش در طلوع چشمان تو زندگی می کردم تا مثل باران هر صبح برايت شعری می سرودم آنگاه زمان را در گوشه ای جا می گذاشتم و به شوق تو اشک می شدم و بر صورت مه آلودت می لغزيدم.